گاهی تغییر دردناکه؛ حالا فکر کن هرزمان که واقع بشه از درد کم نمیکنه. پذیرش دردش نقطه شروع یک شرایط مثبت تر هست. سوال مهم اینجاست که توان پذیرشش رو داریم یا نه. میتونیم خودمون رو مجاب کنیم به پذیرش درد؟ به شروع یک تغییر تازه؟

" مستی " و " گل افشان " با صدای وحید تاج سر صبح گوش بدین و لذت ببرید که زنده هستید :)

فقط یک روز به سختی امروز در دو سال اخیر داشتم. باید فردا بشه که ببینم موج من رو با خودش برده یا به ساحل امن رسیدم.

به مریم گفتم روز به این سختی هرگز در زندگیم نداشتم. گفت این نشون میده زندگی راحتی داشتی.

قدردانت هستم که از من خواستی یاد بگیرم کوله بردارم سفر برم تنها رستوران برم تنها تئاتر برم و تنها کوه برم...یادم دادی انفرادی حال خوب رو تجربه کنم. برای پیدا کردن و ساختن خودم ازت ممنونم.

فراق یار که پیش تو برگ کاهی نیست

بیا و بر دل من بین که کوه الوند است

شیخ اجل

*عنوان فرازی از دعای کمیل

آدم ها گاهی در پوست کلفت شدن و تاب آوری از کرگدن پیشی میگیرند.

دیروز صبح دیدم ده سال دیر رسیدم. همه جا هم دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن نیست.

رفته بود روسیه و سوغاتی من وقتی هنوز برنگشته بود آهنگ یک میلیون گل رز بود. حالا منتظرم بهتر بشه و با کلی گل به دیدنش برم. حتی به دیدنش هم نه؛ به وجود داشتنش و در سلامت داشتنش ، نیاز دارم.

یادته میگفتی بیخودی خودت رو مجبور نکن همه رو دوست داشته باشی؟ باور نکن حرف گوینده های رادیو رو که میگن به همه عشق بورزید. امشب دیدم درست گفتی.

افتخارِ من است...آرزویِ من است...حتی به تعارف هم دعوتت را رد نمیکنم، چونکه تو خوابِ بلندِ برآورده شده ی منی،ملا محمد صدر!

کتاب"مردی در تبعید ابدی" به قلم نادر ابراهیمی

من و شما سر دو تا موضوع توافق صد در صد داریم!

دوست داشتنِ مریم و گل های شمعدونی.

نسخه انگلیسی اسناد مناقصه رو داد به من گفت صبح نظرتو بگو؛ گفتم نمیرسم! گفت نمیشه مال سوسنه!

تا صبح بیدار موندم و با کمک گوگل ترنسلیت ترجمه کردم و گزارش نوشتم.

همیشه اونهایی که تونستن ما رو وادار به پذیرش شرایط سخت کنن باعث شدن رشد کنیم.

اجاره گلخونه چند ماه پرداخت نشده بود و حاج زمان که صاحب زمین بود به استناد یکی از بندهای قرارداد میتونست حکم تخلیه بگیره. سربه زیر رفت و گفت: حاج آقا نداشتم شرمنده حالا هم امر کنید خالی میکنم.

حاج زمان دستی به موهای پرپشت و سفیدش کشید و گفت: مهرسردی نکن! دلم به تو گرمِ نه پول اجاره؛ مهرسردی نکن مرد. سرتو بیار بالا نگاهم کن.

شبی که این خاطره رو گفتی؛ من تو بودم و تو پیرمرد.

با "کلمه" تو را بغل میکنم ؛ با "سکوت" خودم را.

گاهی همراهم باش و تماشا کن بغل کردن خودم را اما چیزی نگو که به نفع دوست داشتن تو از مهربانی با خودم دست بکشم.

استعداد عجیبی دارم که روزهای متمادی در تخت بمانم تا غرق شوم در خواب و بیداری.قطعا از چنین وضعی خسته هم نمیشوم. بیشتر دارم مراقبت میکنم استعدادم شکوفا نشود.

فقط آدم هایی که یک یا چند نفر دنبالشون هستن تا همه زندگی رو روبه راه کنن وقت میکنن مادام العمر غصه بخورن. بقیه پامیشن خونه رو مرتب میکنن قبض و شارژ ساختمون و برق و وام و ... رو پرداخت میکنن لباسها رو از اتوشویی میگیرن نهار درست میکنن و زندگی رو ادامه میدن.

من همونم که ۱۷ سالگی بخش هایی از نظم و نثر سوانح العشاق غزالی رو از سر علاقه حفظ بودم در عین اینکه دیگه همون نیستم که در ۱۷ سالگی بخش هایی از نظم و نثر سوانح العشاق رو از سر علاقه حفظ بودم.